Door uw reporter ter plaatse: Lars (Vanuit Cabine 3)
Het verslag van deze laatste zaalwedstrijd is er een van uitersten. Terwijl Sikopi/CHASE 2 streed voor de eer, voerde ik een eenzame en bitse strijd op de wc van de sporthal. Met dank aan de lokale Indiër van gisteren heb ik exact 60% van de wedstrijd gemist. Wat volgt is dan ook een verslag dat voor het grootste deel gebaseerd is op de akoestiek van doortrekkende toiletten en pure duimzuigerij.
De Start: Een gewaagd zevental We vonden het blijkbaar niet nodig om voltallig aan de bak te gaan en startten de wedstrijd met zeven dappere strijders. De aanval werd gevormd door Philip, Johan en Leen, terwijl Tom, Flint, Sara en Cindy het verdedigingsvak bezetten.
Deze creatieve minderheid was te danken aan de afwezigheid van Joke. Zij had blijkbaar besloten dat de titel al binnen was, zat de overwinning waarschijnlijk al in haar zetel te vieren en vond het niet nodig om voor de laatste wedstrijd nog uit haar pyjama te komen (knipoog). Gelukkig was daar de onvermoeibare Krikry. Zij zag dit als de ideale opwarming voor haar eigen match met het eerste en viel na vijf minuten in om de rangen weer te sluiten.
De Eerste Helft: De omgekeerde wereld van Philip Vanuit mijn porseleinen commandopost hoorde ik het startsignaal. Philip opende de score met een actie die de aanwezige kenners met stomheid sloeg. Waar Philip normaal gesproken zijn korte kansen – tegen alle korfbalwetten in – eigenwijs met één hand afwerkt, besloot hij vandaag voor de ultieme verrassing te gaan: een schot vanachter de paal met twee handen. Het resultaat was onbetwistbaar: 0-1.
Tussen de krampen door vernam ik dat Flint fysiek zeer aanwezig was en bovendien uitstekend bij schot bleek. Elke keer als ik een juichkreet hoorde, ging ik ervan uit dat Flint weer een korf had doorboord. De muren trilden; of dat nu door zijn kracht kwam of door mijn eigen fysieke gesteldheid, laat ik in het midden.
De Tweede Helft: Toen ik eindelijk de tribune op wankelde – aanzienlijk lichter, maar mentaal getekend – zag ik een wedstrijd die bol stond van de spanning. Eén ding was meteen duidelijk: de scheidsrechter had zijn dag niet. Elke beslissing viel de verkeerde kant op, wat de frustratie langs de lijn deed toenemen.
Maar toen gebeurde het sportieve hoogtepunt van de middag. Cindy verstuurde een pass naar Sara die zo fenomenaal was dat de tijd heel even stilstond. De bal sneed door de verdediging als een vlijmscherp mes. Deze actie moet en zal in dit verslag: Cindy, die pass was wereldklasse. Sara nam hem aan met een gratie die ik de afgelopen 20 minuten in de verste verte niet had ervaren, en werkte, hoe kan het ook anders, koelbloedig af.
De Bittere Ontknoping De stand bleef de hele tijd akelig dicht bij elkaar. Bij 14-14 hield iedereen de adem in. Helaas besloot de scheidsrechter zijn discutabele middag te bekronen met een ultiem slotakkoord. Op de absolute buzzer floot hij een onterechte penalty tegen ons.
Eindstand: 15-14
Reekswinnaars! Ondanks deze nipte nederlaag is er reden tot een gigantisch feest: Sikopi/CHASE 2 is officieel reekswinnaar! We sluiten het zaalseizoen af met de borst vooruit. We hebben nu een riante pauze om te bekomen van de zaal, de scheidsrechters en de Indische keuken. Pas op 3 mei trekken we het veld weer op. Tot dan blijven we nagenieten van deze titel.
XL
